Regels voor elektriciteit in badkamer

Huis zonder aardlekschakelaar
Een aardlekschakelaar is een gevoelig instrument dat bij de kleinste storing (kortsluiting, weglekken van stroom) de stroom uitschakelt. In principe moet de verlichting en overige elektriciteit van de badkamer op de aardlekschakelaar zijn aangesloten. Maar niet alle oude huizen hebben zo'n aardlekschakelaar. In dat geval gelden de volgende regels:

• In de badkamer mogen in principe geen stopcontacten, schakelaars of dimmers zitten. Je mag dus ook geen 220 Volt apparaten in de badkamer gebruiken.
• Wel toegestaan zijn een beveiligd scheerstopcontact (minstens 60 cm vanaf de kraan) en een wasmachine trekschakelaar. Deze moet 2.5 meter hoog zitten en minstens 60 cm vanaf het bad, de douche of de wastafel.
• Alle verlichting in de badkamer moet waterdicht, geaard en dubbel geïsoleerd zijn. Zwakstroom verlichting (12 of 24 Volt) is wel toegestaan, zolang de transformator zich maar buiten de badkamer bevindt.

Huis met een aardlekschakelaar
In een huis met aardlekschakelaar worden in de badkamer 3 zones onderscheiden:

• zone 0: de badkuip of douchebak zelf
• zone 1: de ruimte tot 2.60 meter boven de badkuip of de bak van de douchecabine.
• zone 2: het gebied dat binnen handbereik is naast de badkuip of douchebak: een vlak van 60 centimeter breed en 2.60 meter hoog.

Open douche
Bij een open douche geldt alleen een verruimde zone 1: een cirkel met een straal van 1.20 meter rondom de douchekop.

De eisen die aan verlichting en andere elektrische installaties in de badkamer gesteld worden, verschillen per zone. Het belangrijkste criterium is de mate van waterdichtheid. Deze wordt aangegeven met een IP-code (beschermingsklasse). De IP-code bestaat uit twee cijfers. Het eerste cijfer zegt iets over  bescherming tegen stoten. De tweede gaat over de waterdichtheid van een lamp of apparaat.

Buiten zone 2 mogen gewone 220V aansluitingen en apparaten gebruikt worden. Zolang deze maar voorzien zijn van randaarde.